Οι επιποθούντες

 
 
 

Που πηγαίνεις όταν δεν έχεις που να στραφείς;

 

Στάσου επάνω στις υποσχέσεις του Θεού 

ησύχασε και δες... Ίσως χρειαστεί να Τον λατρέψεις

μέσα στην δύσκολη νύχτα του πόνου και της πληγωμένης

σου καρδιάς, αλλά να γνωρίζεις ότι το άρωμα της συντριβής

σου θα Τον ελκύσει κοντά σου. Όταν σπάει το

αλαβάστρινο αγγείο σου, ένα είναι σίγουρο, ότι

Εκείνος θα είναι κοντά σου.

 

Όλοι περνάμε κάποιες δύσκολες δοκιμασίες μόνοι

βασισμένοι μόνο στον γραπτό Λόγο του Θεού και

στην προσωπική μας γνώση της πιστότητας Του.

Όμως, έχεις φτάσει ποτέ στο τέλος της αντοχής σου

όπου έκραξες σ’ Αυτόν μέσα από την αδυναμία σου;

Ήρθε να σου απαντήσει μέσα στην συντριβή σου;

 

Υπάρχει ένα πράγμα που κάνει τον Θεό να εγκαταλείπει

την ουράνια δοξολογία του ουρανού και αυτό είναι,

η απεγνωσμένη κραυγή. Όταν ακούσει αυτή την κραυγή,

το ράγισμα του αλαβάστρινου αγγείου που σπάει και της

παθιασμένες κραυγές των ραγισμένων καρδιών, τρέχει

σε απάντηση!  Έρχεται σ’ αυτούς που η θεία απόγνωση

και άγια πείνα τους, τους κάνει και κράζουν με αγωνία.

Θα πεθάνω αν δεν σε έχω.” 

Εσύ πόσο πεινασμένος είσαι;

 

Η ωριμότητα σε βοηθάει να περπατάς με πίστη και όχι με

την θεωρία των σαρκικών οφθαλμών σου, μέσα σε καιρούς

ξηρασίας, όταν η επισκέψεις Του αραιώνουν και το βάδισμα

σου δυσκολεύει. Υπάρχει ένα παιδί μέσα σου και αυτό είναι

που σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς φέρνει την ισορροπία

ώστε να μην δίνεις περισσότερη αξία στις υποσχέσεις αλλά

να δίνεις αξία σ’ Αυτόν που κάνει της υποσχέσεις.

 

Όλα όσα Αυτός έκανε και κάνει στην ζωή μας είναι

σχεδιασμένα ώστε να αποκαταστήσει την οικειότητα της

Παρουσίας Του. Μας έδωσε τον Λόγο Του σαν εργαλείο ώστε

να περπατάμε και να Τον υπηρετούμε με νίκη και θρίαμβο

μέσα σ’ αυτήν την ζωή, επίσης είναι ένας χάρτης ώστε να μας

οδηγεί και πάλι μέσα στην Παρουσία Του.

Πρέπει να διδάξουμε στο παιδί που είναι μέσα μας να αυξάνεται

στην ολοκληρωτική εξάρτηση της χάρης Του και να μην

αφήνουμε να σβήσει η θεία πείνα μας για την Παρουσία Του.

 

Η ισορροπία έρχεται όταν η ωριμότητα σου λέει,

μείνε σταθερός, ακλόνητος στης υποσχέσεις του Θεού”

και η παιδική καρδιά μέσα σου κράζει στον Θεό σαν μια

προσφορά άγιας συντριβής και μετάνοιας στην οποία ο Θεός

δεν μπορεί να αντισταθεί.

Στεκόμαστε επάνω στης υποσχέσεις Του για να πηδήξουμε

μέσα στην αγκαλιά Του.

 

Μήπως έχεις χάσει την ‘ισορροπία’ μεταξύ πίστης και εξάρτησης

κάποιες φορές;

Είσαι αποφασισμένος να σταθείς επάνω στης υποσχέσεις Του

Θεού μέσα στις ατελείωτες νύχτες θλίψεις και αντιξοότητας,

ακόμη και όταν Εκείνος ίσως στέκεται πιο πέρα;

Είσαι αποφασισμένος παρ’ αυτά να Τον δοξάσεις και να Τον

λατρέψεις με παιδική συντριβή και εξάρτηση;

Τότε να ξέρεις ότι σίγουρα Αυτός θα έρθει!

 

 
 

 

 
 

Μετά ταύτα θέλω επιστρέψει

και θέλω ανοικοδομήσει την σκηνή του Δαβίδ την πεπτωκυίαν

και τα κατεδαφισμένα αυτής θέλω ανοικοδομήσει

και θέλω ανορθώσει αυτήν

δια να εκζητήσωσι τον Κύριο οι λοιποί των ανθρώπων.”

 

Ο Θεός λέγοντας αυτά, ξεκαθάρισε ότι Τον ενδιαφέρει

η δίψα μας, η πείνα μας, το πάθος μας και η απόγνωσή μας

για την Παρουσία Του.

Δεν ψάχνει για επιδόσεις και παραστάσεις.

Θέλει πάθος!

Όταν το πάθος επιστρέψει στην εκκλησία, η Παρουσία Του

ακολουθεί. Μπορεί να μην μας ‘αρέσει,’ μπορεί αυτό να

προσβάλει το ‘εγώ’ μας και να πληγώσει την θεολογία μας,

αλλά έτσι πρέπει να είναι.

 

Πρέπει να βρούμε τον τόπο όπου συνυπάρχουν η ευγνωμοσύνη

με την απόγνωση. Να φεύγουμε από την Παρουσία Του ακόμη

πιο πεινασμένοι, πάντα ευγνώμων αλλά και απεγνωσμένοι,

ευχαριστούντες αλλά διψασμένοι.

Η προσευχή μας, 

“Να είμαστε πάντα πεινασμένοι γι’ Αυτόν.”

 
 

 

 

Η κοινωνία του Σαμουήλ με τον Θεό ήταν μοναδική,

σε μια εποχή πνευματικής ξηρασίας.

Και μας λέει η Γραφή:

Και εμεγάλονεν ο Σαμουήλ, και ο Κύριος

ήτο μετ’ αυτού και δεν άφηνε να πίπτη ουδείς

εκ των λόγων αυτού εις την γην.” ( Α’Σαμ.3:9)

Αυτός ο εκζητητής του Θεού ήξερε πως να αγγίξει

την καρδιά του Θεού και να αλλάξει τον τότε κόσμο

του!

 

Ο Σαμουήλ ήταν αποτέλεσμα της απεγνωσμένης κραυγής

της μητέρας του που ‘ο Θεός άκουσε.’

Σε μια εποχή που πολύ λίγοι άνθρωποι άκουγαν από τον

Κύριο, κι’ όμως μια γυναίκα μέσα στην απόγνωση της

άγγιξε την καρδιά του Θεού. Τα δάκρυα της, η λαχτάρα

και η απόγνωση της, διαπέρασαν τους χάλκινους ουρανούς

και έφερε στον κόσμο έναν προφήτη ο οποίος έχρισε και

οδήγησε τον βασιλιά Δαβίδ.

 

Ποιο είναι το δικό σου επίπεδο απόγνωσης;

Τα όνειρα σου είναι ‘αρκετά μεγάλα’ και η αγάπη σου αρκετά

βαθιά ώστε να γεννηθεί κάποιο θαύμα μέσα από της

παθιασμένες προσευχές σου;

Θα σταθείς με πίστη και θάρρος έναντι των αποδοκιμασιών

των λιγότερων παθιασμένων και να φέρεις εις πέρας το

όνειρο του Θεού’ στην ζωή σου;

 

Αδικούμε την Βασιλεία Του όταν βάζουμε όρια σ’ αυτούς που

θα έδιναν και την ζωή τους ακόμη για την Βασιλεία Του.

Σε κάποιους λέμε ‘είσαι πολύ νέος,’ σε άλλους απλά κουνάμε

το κεφάλι λέγοντας ‘είσαι πολύ μεγάλος.’

Χρησιμοποιούμε όποια δικαιολογία για να σβήσουμε την φωτιά,

είτε είναι το φύλο, η εθνικότητα, η μόρφωση, προκαταλήψεις

που σβήνουν το Πνεύμα.

Ο Θεός χρησιμοποιεί όποιον τολμάει να πει ‘ναι’ στην κλήση

Του!

 

 

Οι επιποθούντες

 
 
 

Ο Ιησούς είπε,

...όποιος διψά ας έρθει σε Εμένα, ας έρθει

σε Εμένα και να πιει.” (Ιωανν. 7:37)

 

Να μην Τον αφήσουμε εάν δεν μας ευλογήσει!

 

Μια άγια απόγνωση για την Παρουσία Του, για

το Πρόσωπο Του!

 

Να μην ικανοποιούμαστε με τίποτε λιγότερο από

τον Θεό!

Ο στόχος μας να είναι για τον ίδιο τον Κύριο!

Όχι την χαρά, ούτε την ειρήνη, ούτε ακόμη για την

ευλογία Του και τα χαρίσματα Του... αλλά να

θέλουμε τον ίδιο τον Θεό! Να Τον γνωρίσουμε

περισσότερο!

 

Έχουμε εκζητήσει τον Θεό ποτέ τόσο απεγνωσμένα

που θα προτιμούσαμε να είχαμε πεθάνει από το να

μην Τον γνωρίσουμε πραγματικά;

 

Βλέπετε πόσο αδύναμη είναι η λαχτάρα και η επιθυμία

μας για τον Θεό;

Χρειαζόμαστε μια καρδιά που λαχταρά τον Θεό!

Μια καρδιά που διψά και πεινά για τον Κύριο!

 

Ο Λόγος Του μας λέει,

...όταν με εκζητήσετε με όλη σας την καρδιά,

θέλω ευρεθεί εις εσάς λέγει ο Κύριος.” (Ιερ.29:13-14)

Θα φανερωθεί ο Κύριος σ’ αυτούς που Τον εκζητούν μ’ όλη

τους την καρδιά.

 
 
 
 
 
 

Οι σκοποί του Θεού εκπληρώνονται όταν η

καρδιά και το μυαλό σου αποκτήσουν την

γνήσια... πραγματική... αληθινή, κραυγή Θεού!

και πραγματική λαχτάρα και άγιος πόθος Θεού

μπει μέσα στην φύση μας... τότε είναι που κάτι

θα συμβεί!

Εάν ο πόθος σου για τον Κύριο γίνει η υπέρτατη

κραυγή της ζωής σου, όχι δεύτερη ή η τρίτη αλλά

η υπέρτατη επιθυμία και λαχτάρα της ψυχής σου, το

κυρίαρχο θέμα της ζωής σου και όλες η δυνάμεις της

ψυχής σου, του νου σου, του σώματος σου, εκτείνονται

προς τον Θεό, για τον Θεό κράζοντας στον Κύριο να

απαντήσει... τότε... θα έρθει!

 

Χρειαζόμαστε φωτιά!

Φωτιά! Μια φλογερή πείνα, τόσο έντονη που σε

καταναλώνει και σε κυριεύει... μια πείνα τόσο δυνατή

που μπορεί να πει ακόμη και σε έναν άγγελο...

...ενώ έχω εξουθενωθεί, δεν θα σε αφήσω, εωσού

με ευλογήσεις!”(Γεν. 32:26)

 

Ο Θεός ικανοποιεί την πείνα της ψυχής του ανθρώπου,

είναι νόμος του Θεού μέσα στα βάθη του Πνευματός Του.

Ο Θεός θα αποκριθεί στην καρδιά που κράζει!

Ο Θεός θα αποκριθεί στην ψυχή που ζητάει!

Μπορείς να πεις στον Θεό ότι Τον θέλεις απεγνωσμένα;

Μπορείς πράγματι να πεις στον Θεό,

Κύριε δεν μπορώ να ζήσω χωρίς την ευλογία σου!”

Και όχι για εγωιστικούς λόγους αλλά ώστε ο Θεός να

αγγίξει εμάς, ώστε εμείς να αγγίξουμε άλλους!!

 

 

 
 
 
 

Ο Μωησής ήταν στο όρος Σινά σαράντα ημέρες

και σαράντα νύχτες.

Ο Μωησής ήταν που συνάντησε την καιόμενη βάτο.

Ήταν εκείνος που σήκωσε την ράβδο και είδε την

Ερυθρά θάλασσα να χωρίζεται.

Είδε την θαυμαστή Δύναμις του Θεού όπως κανείς

άλλος στην γη.

 

Και όμως... κάτι μέσα του... μέσα απ’ όλη αυτήν την

Δόξα, μέσα απ’ όλη αυτήν την ευλογία και της ενέργειές

του Θεού... είναι κάτι μέσα του που κράζει για μεγαλύτερη,

περισσότερη αποκάλυψη για τον Θεό!

Κάτι μέσα του που θέλει να “γνωρίσει τον Θεό ακόμη πιο

πολύ!”

 

Δεν μπορεί να μείνει εκεί που είναι άλλο πια!

Δεν μπορεί να μείνει πίσω άλλο πια!

Κάτι λείπει!

 

Δείξε μου Κύριε την Δόξα Σου!”

Πρέπει να σε έχω!... Να σε γνωρίσω... Να σε αγγίξω...

Να βιώσω Εσένα πέρα απ΄ όλα όσα έχω γευτεί ως τώρα!”

 

Αυτό είναι που χρειαζόμαστε και θα χρειαστεί αυτή η κραυγή

από καρδιάς να ανεβαίνει στο Θρόνο του Θεού!

Και να εκζητήσεις τον Θεό μ’ όλη σου την καρδιά, την ψυχή

και την δύναμη.

Και τίποτε να μην σε κρατάει από τον Κύριο ωσότου Τον βρεις!